Üzgünüm, Yapamıyorum

Sizi hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm.

Üzgünüm;

Benim yaşında oğlu olan adamın garson kıyafetleri içerisinde bana “abi” diye hitap ettiği için,

Yüz binlerce, milyonlarca kişinin topraklarından göçmek zorunda kalarak, sokak başlarında dilendiği için,

Ülkemizin ulusal çapta sadece terör olayları ile gündemde olduğu için,

Geleceğe dair saf ve temiz hayali olan gençlerin iğrenç bir ideolojiye kurban giderek hayatlarını kaybettiği için,

Aylar önce annesinin elini öpüp, davul zurna ile uğurlanan ana kuzularının türlü masa başı oyunlara kurban giderek hayatlarını kaybettikleri için,

Kafamı pencereden çıkardığımda gök yüzünü dahi görmemi engelleyen çarpık kentleşmenin içine düştüğüm için,

Gelecek neslin robotlaşmasına şahit olduğum için,

Ölmeden önce izlemem gereken filmlerin çoğunu, gezmem gereken yerlerin neredeyse tamamını gezmediğim için,

Kurduğum hayallere ulaşmak uğruna kendimi paralarken, bir başkasının tere yağından kıl çekercesine onları elde ettiğini gördüğüm için,

Benden beklenenlerin, benim yapmak istediklerimle uzaktan yakından örtüşmediğini her seferinde idrak ettiğim için,

İnsanların bir birine tahammül edemediği bir toplumda hoş görünün her geçen gün bi tık aşağıya indiğini gördüğüm için,

Genç kızların kendi mahallesinde dahi rahat vakit geçiremediği bir topluma ait olduğumu hatırladığım için,

Hayatın çeşitli alanlarında edindiğimiz ünvanların, insanlığımızdan daha önce geldiği için,

Ön yargıların üzerimize bir etiket gibi yapıştığı için,

İbadetinden dakikalar sonra kişinin ağzından küfürlü bir söz duyduğum için,

Rant uğruna, İnsana ve yaşam kalitesine verilen önemin her geçen gün daha da geri plana atıldığı için,

Ailelerin çocuklarını çok küçük yaşlarda kreşlere teslim etmek zorunda kaldığı için,

İnsanların her gün hayatın anlamını sorgulayıp, karara varamadan rutinlerine dönmek zorunda kaldıkları için,

Evlilik, çocuk gibi tabuların yeni Dünya düzeninde engel teşkil ettiğini duyduğum için,

En önemli sermayemi başkasının hayalleri için harcadığım için,


Yapamıyorum;

Her üzüldüğümde yaktığım sigarayı bırakmam istendiğinde,

En yakınımdan yediğim kazığı unutmamı istediğinde,

Hoşuma gitmeyen, fikrim olmayan bir muhabbete katılmam istediğinde,

Hoşlanmadığım biri ile aynı masada oturduğumda hiçbir şey yokmuş gibi davranmamı istediğinde,

Sevdiğim kızı hatırlatan şarkıları dinleme, mekanlara gitme dediğinde,

Her gün aynı kişilere özenli görünmek için marka etiketlerine yüzlerce lira harcamam gerektiğinde,

Güven ve sadakat duygularım zedelendiği için belli bir amaç Uğruna kendimi feda etmem gerektiğinde,

Teknoloji ve diğer dış etmenlerin etkisi sonucu, tam konsantre çalışmam gereken bir durum olduğunda,

Sebebi yılgınlık ve üşengeçlik olan gidilemeyen davetlerin mazeretlerini dürüstçe söylemek istediğimde,

Başkasını düşünmeden, kendim için hareket etmem gerektiği zaman,

Yaşamadığım bir hayatı çeşitli araçlar ile insanlara sunmak istediğim zaman,

Her geçen gün daha fazlasını isteyen maymun iştahımı dizginlemem gerektiğinde,

Insanların yalanını fark edip, sıra yüzlerine vurmaya geldiğinde

Sizde üzüldüğünüz ve yapamadıklarını paylaşın… Belki bir yardımı dokunan çıkar