Kendimizi Kandırmayalım

Herkesin fikirleri vardır ve onları kendimize ve başkalarına pazarlamak konusunda hepimiz bir ustayızdır ama sorun onu satın almayıp sürekli üstünde konuşmamızdır. Şunu yapacağım, bunu yapacağım, hadi bir şeyler yapalım diye diye hiçbir şey yapmadan ortada kalırız. Bir de şu vardır; projeden projeye atlarız birinde karar veremeyiz ama sonunda kafamızda oluşturduğumuz bir sürü proje kalırız çünkü çok büyük kısmımız icraat noktasına gelemiyor. Peki neden?

Bunun cevabını çok merak ediyordum ve sonunda kendimce cevaplar bulmaya başladım. Bunları sizinle paylaşmak istiyorum

Zaman yok.
Destek olan insanlar yok.
Başkalarının yaptıklarının aynısını yapmayı düşünerek başarı elde edeceğimiz düşünmek.
Sürekli farklı bir öncelik var ve onları halletmemiz gerekiyor.
Yeterli enerjim yok, çok yoruluyorum.
Para yok.

Önce bunları düşünüyorsun, baktın bir sorun var. Şöyle başka şeyler çıkıyor ortaya:

Ben kendimi kandırıyorum.
Kendimden başka herkese sattım ama bir kendime satamadım, sorun nerede?
Engel olarak ördüğüm bu duvarlar aslında bir kağıttan ince ama ben onları dünyanın en güvenlikli hapishanesinin duvarları gibi düşünüyorum.
Enerjim var ama yokmuş gibi davranıyorum. Facebook’ta aşağı doğru inmek yerine daha faydalı işler yapabilirim.
Para bulmak zor iş kabul ediyorum ama şansımı denemek ne kadar zor olabilir ki?
İnsanların bana destek olmasını bekliyorsam, bir yerde yanlış yapıyorum. Peki ya yanlışım nerede?
Risk almak o kadar zor mu?

Böyle böyle bir sürü soru ile beynimizi meşgul ederken asıl amacımızı unutmaya başlıyoruz. Projemizi geliştirip hayata geçirmek. Bahsettiğim o duvarları daha sıkı örüyoruz. Kabul ediyorum hayat kolay değil ve her duvarı biz yaratmayız ama hepsini aşmanın bir yolu mutlaka vardır. İstemenin de yeteceğini düşünmüyorum, o fikri kendimize satmamız gerekiyor.

Ben sadece bazı şeyleri hatırlatmak istedim ve inanıyorum bu tür soruları düşünen çok insan vardır. Benim yöntemim bir kağıt kalem alıp her maddeye dair bir yazı yazmak oldu, sizde kendi yönteminizi bulmalısınız. Planlı çalışmak, erken kalkmak, zaman ayırmak… bunların hepsi önemli ama her hasta aynı tedaviye farklı şekillerde tepki verebilir veya hiç tepki vermeyip tam tersine kötü yönden de bir tepki verebilir. Bizi bizden daha iyi tanıyan insan yoktur, belki eşlerimiz veya ailemiz.

Ben 21 yaşında, kendi projelerimi hayata geçirmek isteyen bir üniversite öğrencisiyim ve bunu er ya da geç mutlaka yapacağım. Umuyorum siz de aynısını düşünürsünüz ve hep beraber güzel bir gelecek oluştururuz.

Daha uzun, çok daha detaylı ve düzenli bir yazı da tekrar görüşmek dileğiyle. İyi günler.