Oğlu Dartmouth’a kabul edilmemiş ve bu onu üzüyor. Çünkü oğlunu seviyor ve onun kendi kendini ne kadar baskı altına aldığını biliyor. Anlıyorum.

Karısı artık gece geç saatlerde yediği naneli, çikolata parçalı dondurmalara izin vermiyor ve pazar öğleden sonralarını televizyonda golf izleyerek harcadığı için dırdır ediyor. Kaşlarımı çatıyorum.

Doktoru daha fazla D vitaminine ihtiyacı olduğunu ve belki de antidepresanları da düşünmesini söylüyor ama o, hayatıyla yapabileceği anlamlı şeyi bir bulabilse, kendini daha iyi hissedecek. Gözlerimi açarak belli belirsiz cık cık diyorum. Neredeyse ağlayacağım.

Oğlunu bu kadar önemsemesinin tatlı olduğunu söylüyorum. Eğer onunla yaşayan kişi ben olsaydım istediği kadar dondurma yemesine izin vereceğimi ve pazar günleri öğleden sonralarının golf izlemeye ayrılacağını söylüyorum, çünkü insan neden kendini mutlu eden şeyleri yapmasın ki? Sonra da D vitamini ve antidepresanlar hakkında bilgim olmadığını (bütün hafta boyunca söylediğim en doğru şey), ama çok sağlıklı göründüğünü söylüyorum; bunu söylerken, yavaşça bacağına dokunuyorum ve başımı hafif öne eğiyorum ki gözlerim yarı gizli kalsın — ayna önünde çok prova yaptım. Dişlerimi göstermeden gülümsüyorum — bunun provasını da yaptım — ve bana uzanmasını bekliyorum. Ancak o bunun için henüz hazır değil; geçen hafta sonu softbol takımı için yaptığı üç kalelik vuruş hakkında konuşmak istiyor, bunun ne kadar “büyülü” olduğu ve her zaman kendini o kadar iyi hissetmeyi ne kadar çok istediği hakkında.

Onun gibi erkeklerle daha önce de karşılaştım; tatlılar ama ince iş gerektirebiliyorlar. Üç kalelik vuruşun ne olduğunu bilmiyorum, büyü ile ne alakası olduğu hakkında en küçük bir fikrim bile yok; bildiğim şey 15 dakikadır bunun hakkında konuştuğumuz. Tüm gün bizimmiş, sonsuza kadar zamanımız varmış gibi hissetmesinin önemli olduğunu biliyorum. Bizim için zaman var olamaz. Ancak, tam olarak ne kadar zamanımızın kaldığını biliyorum. “Havalı bir adam olmadığını” söylediği için ona özel giydiğim ayakkabılarımı çıkarıyorum ($250'a indirimden aldığım $600'lık bej Louboutin’lar). (Havalı olsaydı, siyah Louboutin’larımı giyerdim.)

Hala üç kalelik vuruştan, büyüden ve anlamdan bahsediyor. 35 dakikamız var. Çok zamanımız var ama gereksiz risk almak istemiyorum. İşim tamamen riskleri en aza indirmekle ilgili. Biraz daha yaklaşıp ona kendini iyi hissettirecek bir fikrim olduğunu söylüyorum. Bu fikrin bana da kendimi iyi hissettireceğini söylüyorum. İki gün önce mesaj attığından beri onu düşündüğümü söylüyorum. Bacaklarını yeni, kırmızı (başka bir renkse, risk alıyorsunuzdur) manikürlü ellerimle kavrıyorum. Dudaklarımı ıslıyorum, dişlerim biraz görünüyor. Utangaç ama o bir erkek. Konuşmayı bırakıyor.

İşimin zor kısmı bitti. Şimdi seks zamanı.

On dokuz yaşındayken cebimde $300 ile Rusya’nın tam ortasındaki Çelyabinsk’ten New York’a geldim. Martta 24 yaşına girdim ve sevişerek $200.000 biriktirmeyi başardım. Fas, Paris, Pekin, ve Monako’ya yolculuk ettim. Erkekler bana Londra’dan çay, İsviçre’den çikolata, Fransa’dan gecelik ve İtalya’dan ayakkabılar getirdi. Aileme küçük bir köy evi aldım. (Onlara bana bakan zengin bir Amerikan erkek arkadaşımın olduğunu söyledim.)

Erkeklerden nefret etmiyorum. Çocuk kaçakçılığı kurbanı değilim. Hiç tecavüze uğramadım, uyuşturucu kullanmadım ya da bir pornoda oynamadım. Hiç pezevengim olmadı. Amerikan kız arkadaşlarımın “baba meseleleri” dediği, terapistimin ise “erken çocukluk döneminde yaşanan terk edilme merkezli hatalı oluşturulmuş kişilik” olarak bahsettiği sorunlardan muzdarip değilim. Hayatım ve mesleğim için ailemi suçlamıyorum. Başka çocukların da başka sorunları vardı. Anne babamın da kendi sorunları vardı çocukken. Terapistim bunları görmeme yardımcı oldu.

Ben bir iş kadınıyım. Bu ülkede siyasetçilerin, göçmenleri her zaman yapmaya teşvik ettikleri şeyi yaptım. Sıkı çalış, fırsatı yakala, yeteneklerini en üst seviyeye çıkar, yeni dünya ekonomisine kendini ayarla ve adapte ol.

Bir yıldan fazladır eskortluk yapmadım. Biraz ondan olsa da, iş yasa dışı olduğu için değil. Bazen aptallarla uğraşmak zorunda olduğum için de değil, her ne kadar bu da işin bir parçası olsa da.

İşi bıraktım çünkü film yapımcılığı ve psikoloji eğitimi almak istiyorum ve artık bunu yapabilecek maddi güce sahibim. İşi bıraktım çünkü nihayetinde evlenmek ve çocuk sahibi olmak istiyorum ve ne kadar uzun süre eskortluk yaparsam bu da o kadar zorlaşacaktı. Bıraktıktan sonra hayatım biraz karmaşık hale geldi, size onu da anlatacağım. Ama ilk olarak bu işe nasıl başladım ve nasıl geçti onu anlatacağım.

Orta Rusya’da büyüdüm. Küçükken bir tur rehberi olmak ve dünyayı görmek istiyordum. Sonra şehrimize bir tur otobüsü geldi. Küçük, klimasızdı ve berbat kokuyordu. Tur rehberi kıvırcık saçlıydı ve koltuk altlarında ter lekeleri vardı. Amerika’daki rehberlerin muhtemelen daha iyi yaşadığını düşündüm.

Bana ev sahipliği yapacağını söyleyen Rus bir kadının telefon numarası vardı bende. JFK’ye vardığımda Brooklyn’deki Brighton Beach’a giden trene binmemi söyledi. Burayı biliyordum çünkü burası Rus filmlerinde somon füme, havyar, hoş kıyafetler satın alabileceğiniz ve gerçekten başarılı insanların gidebileceği bir yer. Şanslı hissettim.

İstasyondan çıktığımda bütün bu çirkin insanları, tekerlekli sandalyedeki insanları, yaşlıları gördüm ve caddeler kötü kokuyordu. İnsanlar, Sovyetler Birliği’ndekilerin giydiklerinden daha kötü kıyafetler giyiyorlardı. İstasyon çok gürültülüydü ve benim aklımdan geçense şuydu: Ha s*ktir, benim duyduğum Amerika bu değil.

Manhattan’da onunla birlikte yaşayabileceğimi söyleyen bir kızla karşılaşıncaya kadar dört gün geçirdim. Manhattan’a vardığımda, tüm yaygaraya anladım. Herkesin neden buraya gelmek istediğini anladım.

Restoranlarda ve tıbbi ofislerde işlere başvurdum, kimse beni işe almak istemedi. Dansçı arayan bir ilan gördüm ve aradım. Başka genç kızlarla dolu bir kamyonetle beni gelip aldılar. Kulüpte vücudumun değişik bölümlerine dokunmaya çalışan çok sayıda sarhoş adam vardı. $300 kazandım ve bir daha bunu asla yapmayacağıma karar verdim. Bir Türk kafesinde çalışmak için başka bir ilana cevap verdim. İş yeri sahibi; çalışmana gerek yok, seninle sevişmeme izim verirsen sana para veririm, dedi. Hayır teşekkür ederim, dedim. Aslında, daha çok; s*ktir git, salak, gibi bir şey söyledim. İki haftadır New York’taydım ve İngilizcem gittikçe iyileşiyordu.

Masajla ilgili bir ilan gördüm sonra. İlanda deneyime gerek olmadığı ve günde $500'a kadar kazanabileceğim yazıyordu.

Adamın biri gelip soyunduğunda, yanımda başka bir kız ile bir odada ayakta bekliyordum. Diğer kızın yaptıklarını yaptım; adamın sırtını ve bacaklarını ovaladım. Yarım saat sonra kız soyundu ve ben “Hımm.. demek bu yüzden saatte $100 kazanıyoruz.” diye düşünerek olanların farkına vardım. Böylece ben de soyundum ve adama mastürbasyon yaptırdık.

Haftada beş gün çalışmaya başladım. İki ay sonra spa artık orada çalışamayacağımı söyledi. Özel müşteri aldığım için mi kızgındılar yoksa sadece yeni kızları almaya devam etmek mi istediler bilmiyorum.

Kendi kendimize çalışmak için spadan diğer kız ile bir daire kiralamaya karar verdik. Birikimlerimizi birleştirdik, bir masaj masası ile yatak satın alıp Backpage.com’da reklam vermeye başladık. Günde her birimiz $800 kazanıyordu. Erkeklerin çoğu masajdan fazlasını istiyordu ki çoğu bunu elle rahatlatma diye adlandırıyordu. Daha fazla ödemeyi teklif ediyorlardı. Arkadaşımın ne yaptığından emin değilim ama ben hep hayır dedim.

Düzenli müşterilerimden biri haftada üç defa gelirdi ve sürekli iyi bahşiş bırakırdı, bazen $100. Rusya’daki hayatım hakkında sorular sordu ve bir psikologla görüşürsem daha iyi hissedebileceğimi söyledi. Duyduğu psikologlardan, Rusça konuşabilen, birinin numarasını ve birkaç ay onunla görüşme ücretini ödeyebilecek kadar para verdi. Ve onunla seks yapmam karşılığında saatte $1000 teklif etti. Cazip bir teklifti ama para karşılığı sevişirsem bir daha asla kendime saygı duymam diye düşündüm. Benden olduğum halimle hoşlandığını söyledi. Okula gitmeme yardım etmekten ve bana bakmaktan mutluluk duyacağını söyledi. Ona kendini rahat hissettirdiğim için harika bir psikolog olabileceğimi söyledi.

Bu yüzden beni Plaza Otel’ine davet ettiğinde oraya gittim. Harika manzarası olan pahalı bir süit tutup pahalı bir şişe şampanya açmıştı ve konuşmaya başladık. Bir süre konuştuk sonra da soyunup seks yaptık. İçinde $1000 bulunan bir zarf verdi ama bunun bir ödeme olmadığını sadece beni çok sevdiği için verdiğini söyledi.

O, Chicago’ya yapacağı bir iş seyahati için çıkmak zorundaydı ama ben süitte kaldım ve oda servisine sipariş verdim — portakal suyu, büyük mantarlı, kabarık bir omlet, iyi kızarmış tost ve deniz kabuğu şekli verilmiş küçük tereyağı paketleri. O kadar mutluydum ki. Özel Bir Kadın’daki Vivian gibi hissettim.

Chicago’dan döndükten sonra geri aramadı. Ben aradım ama açmadı, ben de işinden aradım. Sekreteri “müsait olmadığını” söyledi. Asla müsait olmayacağını da söyledi. O gün gözlerimi açtım.

Müşterilerim beni ya Angelina ya da Anna olarak biliyorlardı. Angelina “tatlı, zeki, eğlenceli ve şen… gerçekten de hayattan zevk almayı çok ciddiye alan bir haz düşkünüydü.”

Anna ise daha çekingen “Lüks seyahatlere bayılan Avrupalı bir yoldaş, genellikle tutkulu, bazen eğlendirici ama nadiren unutulabilen biriydi.”

Angelina’nın saati $800, geceliği $4000; Anna ise $900 ve $5000'a gidiyordu. The Erotic Review’e göre (TER), ticari seks dünyasının Yelp’i, ikisi de bütün eskortlar arasında ilk %1'e giriyordu.

Ama sektörümde bir sürü genç, güzel kız var. Beni zirveye taşıyan — ve orada tutan — şey iş etiğim ve detaylara dikkat etmemdi. Para-karşılığı-seks dünyasında birkaç zor ve değerli ders öğrendiğim için başarılı olmuştum.

İşte onlardan bazıları:

Ders 1: Para Kazanabilmek İçin Para Harca

Reklam metnimi yazdırmak için para ödedim. Profesyonel fotoğrafçılara resimlerimi çekmesi için $1500 ödedim. Bunları kendime yatırım olarak düşünüyordum.

En iyi eskort sitesi Eros.com’da reklam vermek ayda $400 tutuyor. En çok parayı bu site istiyor; en ciddi müşterileri ve incelenmeyi kabul etmeye razı erkekleri de yine onlar çekiyor. Backpage’in kapıları ise ardına kadar açık ve daha ucuz, ürkütücü ve acayip adamlar getiriyor. Craiglist ise neredeyse bahsetmeye değmez. İnsanlar orada öldürülüyor.

Eros’ta “Yeni ne var” bölümünde listelenebilmek için günde $50 harcadım ve bir etkisinin olabilmesi için ayda en az 20 gün “yeni” olmam gerektiğini öğrendim. “Öne çıkan” konumu için haftada $500 harcadım. Sadece bunlar $4000 yapıyor. Ayda sadece minimum $400 tutarını harcayan kızlar iki haftada, bir ya da iki eposta alıyorlardı. Parmaklarını emerek evde oturuyorlardı.

Sonra bir de kira meselesi var, çünkü işinizi yapabilmek için ayrı bir daire istiyorsunuz, çünkü ev arkadaşlarınızı kafanıza takamazsınız ve bu da Manhattan’da $3000 tutuyor. Bronx veya Queens’de daha ucuz yerler tabi ki kiralayabilirsiniz ama parası olan adamların oralara geleceğini mi sanıyorsunuz?

İlk reklamlarımda çok az metin kullandım. Ne gereği vardı ki? Şimdi, artık bildiğim şey ise şu; erkekler seviştikleri kadını tanımak istiyor. Şaşırdım ama bir çok erkek — çoğu — gerçekten bir tür bağ hissetmek istiyor. Angelina’nın rahat gülüşünü ya da Anna’nın lüks yolculuğu sevdiğini okumak daha rahat hissetmelerini sağlıyor. Daha rahat hissettiklerinde ise telefonla arıyorlar. Playboy’un resimlerin yanında kızlarla yaptığı röportajlara neden yer verdiğini hep merak etmişimdir. Artık biliyorum. Mastürbasyon yapan erkekler kızı biliyormuş gibi hissetmek istiyorlar.

Ders 2: Klişelerden Yararlan

Anna ve Angelina egzotikti ve net olarak bir milliyete ait olmadan, belirsiz bir şekilde yabancıydı.

Buradaki erkekler — özellikle Amerikan erkekleri — belirli uluslar hakkında belirli düşüncelere sahip. Güney Amerikalı bir kızsanız, vahşisinizdir, eğlencelisizdir ve sevişmeyi severseniz. Asyalı iseniz, kötüsünüz! Çılgınsınız, her şeyi yaparsınız ve daha fazlasını yapmak isteyeceksiniz! Amerikan erkekleri Rusların seksi ama soğuk ve sert olduğunu düşünüyor. Bazılarının Rus para avcısı dedikleriyle pek hoş olmayan deneyimleri olmuş. Amerikan kızları formda, kendi toparlamış, açık fikirli ve eğlenceli olarak görülüyor. Bazen şirin at kuyruğu saçları ve büyük gülümsemeleri oluyor ama erkekler onların biraz bencil ve cadaloz olduklarını da düşünüyor.

Bütün bunları öğrendiğimde, Angelina ve Anna’nın güzel, gizemli kozmopolit olacağına ama kimsenin isimlerinden yola çıkarak dünyanın neresinden olduklarını anlayamayacaklarına karar verdim. Hiç bir müşteriye stereotiplere dayanarak onları eleyebilmeleri için bir sebep vermeyeceklerdi. Akıllı işti.

Ders 3: Doğru Ücret

Bugünlerde, erkekler $2000'a porno yıldızları ile yatabiliyorlar — üstelik onlar da benim reklam verdiğim sitelere reklam veriyor. Ayda $4000 karşılığında “şeker bebek” tutabiliyorlar. $2000'a seksin yanında yeme-içme, konaklama dahil “seks tatilleri” bile var. Bu yüzden, eğer eskort olarak para kazanmak istiyorsan, özel bir şeyler sunsan iyi olur. Çiftleri kabul ettim. Oyuncak, rol yapma ve BDSM teklif ettim. (Anal yapmadım, müşterilerimden biri isteyinceye kadar ne olduğunu bile bilmiyordum. Başta şaka yaptığımı sandı ve sanırım güldüğümde biraz duyguları incindi. Olur da yapsaydım en az $1500 isterdim, çoğunlukla; bir çok erkeğin son derece yasak bir şey olduğunu düşündüklerinden istemekten çekindiklerini ve kızların çoğunluğunun hoşlanmadığını düşündüklerini öğrendiğim için.) Genelikle anlayış sundum. İşin doğrusu şu ki; beni iki üç saatliğine tutan adamlar için bile, seks genellikle yaklaşık 15 dakika sürüyor. Asıl satın aldıkları şey anlayış.

Beyaz kızlar en çok parayı isteyebiliyorlar, en azından New York’ta durum böyle. Onlardan sonra İspanyol kızlar, sonra Asyalılar (Koreli ve Japonlar genelde Çinlilerden daha fazla istiyorlar) sonra da siyahi kızlar. Arz talep meselesi mi bilmiyorum, bir müşterim — sarışın, yakışıklı bir oyuncu — fırsatı değerlendirmemi söyledi. Son beş aydır 10 reklam için seçmelere katıldığını ve birini bile alamadığını söyledi. Artan Latin nüfusu ve onların satın alma güçleri nedeniyle piyasanın artık esmerleri istediğini söyledi. (Müşterimlerimden sık sık işle ilgili ipuçları alırım, onlar bunun farkında olmasa bile.) O ya da bu şekilde, fırsatı kullandım. En fazla parayı ben talep ettim. Beni şaşırtan şey, bazı Amerikan kızların sadece $400 istemesi. Aptal olduklarından mı, rekabeti incelemek için fazla mı tembeller ya da işlerini ciddiye mi almıyorlar bilmiyorum. Belki de hiç klimasız, pis kokan turist otobüsüne binmediklerindendir.

Ders 4: Bir En Kârlı Rakamdır

Ajansla çalışıyorsanız, müşterilerizi önceden incelerler. Randevularınızı ayarlarlar. Size bakarlar. Ancak, paranızı da sizden alırlar. Masaj salonları yarı yarıya. Eskort ajansları ise %30 ve %40 arası.

Ajanslarda çalışan kızlar kendi işine sahip olmakla uğraşmak istemiyorlar. Bence bu basiretsizlik. İlk olarak, 20 tane kız reklamı yapılıyorsa genelde sadece iki tane vardır; bir sarışın bir esmer. Bu yüzden, tabi ki o iki kız yoğun çalışıyor. Çok yoğun. Bir ajans günde 20 müşteri alıyorsa o kızlardan her biri günde 10 kişi ile birlikte oluyor. Yaz sonunda, $50.000 sahibi olacaklar ama bunun için oldukça fazla erkekle sevişmiş olacaklar. Bence buna değmez. Uygun maliyetli değil.

Sıkı çalıştım ama işe kendim için girdikten sonra, kendim için sıkı çalıştım başkası için değil. Zengin olanlar girişimcilerdir.

Boyum 170 cm, 54 kiloyum; uzun bacaklarım, ela gözlerim, dolgum dudaklarım ve ergenliğe girdiğimden beri dikkatleri üzerine çeken ince bir vücudum var. Ham madde bu. Bu benim ürünüm; bu yüzden ona iyi baktım.

Vejetaryenim ve kişisel antrenörüm var. Haftada en az iki defa manikür ve pedikür yaptırırım, daima kırmızı ve daima pahalı gecelikler ve bacaklarıma kadar çıkan uzun çoraplar içinde gösteriye çıkan.

Ne zaman bir müşteri ile buluşsam, bu bir gösteriydi benim için; hazırlandım o yüzden. Maskaram $130. Saç rengim $200; far $50, fondöten ve ruj da öyle. Güzel bir gecelik takımı en az $100; ben $600 harcadım. Ayakkabılardan bahsetmiyorum bile.

Gerçek hayatta da kızlar aynı şekilde hazırlanıyor sonra adam tutup onu bir lokantaya götürüyor ya da diyor ki: “Hadi bir spor bara gidelim, bir iki şişe bira içeriz.” Ne cins bir adam? O kadar çok erkeğin seks yapma fırsatı yakalayamamaktan yakınmasına şaşırmamak gerek.

Ve geçek hayatta, adam aptal olabilir. Geçen sevgililer gününde evime yakın bir McDonald’s’daydım. Sevgililer günü, Noel, Paskalya bizim sektörde iyi iş alan günler değildir, en azından parası olan erkekler için böyle. Biraz Coca-Cola içmek için ve burada internet dairemdekinden daha hızlı olduğu için gelmiştim. Kendime çiçek almıştım; papatya ve menekşe. Yan masada oturan bir çift vardı. “Aman Tanrım, çiçeklerin ne kadar şirin?” dedi kız. Oldukça iyi bir ruh halindeydim ve adama “Belki kız arkadaşına çiçek alma zamanı gelmiştir.” dedim, adam; “O, çiçeksiz de iyi.” dedi.

Neden olduğunu bilmiyorum ama bu beni çok sinirlendirdi. “S*ktir git!” dedim adama ve oradan çıktım.

İşimin büyük bölümü daha kapıdayken başlardı. Adamdaki zarfa dikkat etmezsiniz. Böyle bir şey yokmuş gibi davranırsınız. Gülümsüyorsunuz çünkü o yakışıklı bir adam ve aranızda kimya var. Çekingense, bir kadeh şarap teklif ediyorsunuz. Aşırı çekingense; ona masaj yapıp yapamayacağınızı soruyorsunuz, masajda yanlış olan bir şey yok, değil mi?

Bazen “Ah, ne kadar yakışıklısın,” derdim çünkü insanlar, doğru olmasa bile, iltifat edilmekten hoşlanırlar. İnsanlar daha iyi şeylere inanır çünkü iyi şeylere inanmak daha kolaydır. Saatine $1000 ödeyen adamlar gerçekten de iyi şeylere inanıyorlar. Saatte $1000'ı karşılabilecek durumdaysa, zaten havalı olduğunu düşünüyordur. Bir erkeğin parası olduğunda — sıradan insanlardan — havalı olduğunu zanneder.

Hepsi sizin orgazm olmanızı ister, hem de birden fazla defa. Kendi bir kere bile orgazm olmadan önce benim 5 defa olmamı isteyen 60 yaşındaki adam bunun beni önemsediği için olduğuna inanıyor. Ama asıl sebep, hâlâ genç bir kızı orgazm edebildiğini kendine kanıtlamak istemesi. (Geçimim için yalan söyledim ama dünyadaki en büyük yalan insanların kendilerine söyledikleri yalanlardır.) Dolayısıyla, orgazm olma numarası yaptım. Ve müşterilerime orgazm olduğumu göstermenin en kolay ve ikna edici yolunun sadece “Az önce orgazm oldum.” demek olduğunu öğrendim. Hepsi bu. Abartılı bir şey yok. O kadar iyi bir oyuncu değilim, zaten o kadarı gerekli de değil. “Ah, orgazm oldum.” her zaman işimi gördü. İnandılar. Ölylesine gurulandılar ki. İşin aslı, çoğu kızda, bilemezseniz: Tanrı gibi ya da aşk, görmezseniz ama var olduğuna inanırsınız.

Bazı şeyleri yapmak, ya da söylemek, benim için önemli olsa da neyi yapmayacağım veya söylemeyeceğim de aynı derecede önemliydi. Adamın ailesi hakkında soru sormazdım. Sınırları aştığı için değil (Kaç erkeğin çocukları ile övündüğünü bilseniz şaşarsınız) ama ya yakınlarda biri öldüyse? Bu onu üzer. Asla bir müşteriyi üzmek istemedim.

Aynı sebepten, beni rahatsız eden şeylerden de bahsetmedim. Rusya’da bir söz vardır: “Ben açsam, sen de toksan, beni anlayamazsın.” Bir milyarder benim yaşadığım berbat sorunları anlamaz. Adama bu sorunlardan bahsetmeniz bir ya da iki defa size yardım etmesini sağlayabilir, ama potansiyel düzenli, uzun dönemli bir müşteriyi bir daha gelmeyecek bir müşteriye dönüştürecektir. Bir erkek size tekrar tekrar yakınacaktır ama sizin şikayetlerinizi dinlemek istemez. Bunu garanti ederim.

Eğlendirici olmaya çalıştım. Müşterilerime Dubai’den ya da Hawaii’den yeni geldiğimi söyledim. İkisine de hiç gitmedim ama buralar hakkında televizyondan bir şeyler duymuştum ve çöldeki mermer otellerdeki şeyhler ve Oahu’daki büyük dalgalar hakkında hikayeler anlattım. Bu beni daha egzotik ve ilginç yaptı. Erkekler, güzel yüzlü, ince bedenli kızlarla sevişmek isterler ama aynı zamanda ilginç kızlarla da.

Fazla yemem. Çabuk olduğu için günde bir defa köşe başındaki bir yerden kızarmış sebzeli pilav sipariş verirdim — pişirilmesi beş dakika, teslim edilmesi beş dakika, yemesi beş dakika — ve eğer bir restoranda iki saat harcarsam bu banka hesabıma koyamayacağım $1600 anlamına geliyordu. Daha yavaş yiyorum artık ama hâlâ fazla değil.

Bir adam beni yemeğe götürmek isterse, salata ve meyve suyu alıyordum. Sarımsak, soğan ya da kahve yok. Kokan hiçbir şey yok. O aldırmasa bile, diğer erkekler aldıracaktır. Nadiren içerim ve hiç uyuşturucu kullanmam. Ödeme önden. Kondom olacak, tabi ki. Telefonda ücret konuşmak yok.

Günde 12 saat müsaittim, öğleden gece yarısına kadar. Her zaman hızlıydım, her zaman kibardım, müşteriler kaba olduğunda bile. Bir, iki tane kötü yorum işime zarar verebilir.

İki, üç gün öncesinden randevu vermekten hoşlanıyordum. Bir adam eposta gönderip “Selam, n’aber? sonra boş musun?” derse öyle bir adamla görüşmezdim. 10 rastgele müşteridense iki tane çok iyi, güvenilebilir müşteriye sahip olmak daha iyi. “80–20 ilkesi” dedikleri şey bu. Bir iş kitabında okumuştum.

Müşterilerle seyahat ederdim. Cadaloz değil, özel olduğumu bilmelerini istiyordum. Dolayısıyla, jette first class’ta uçmak istiyorsam, “Bana düzgün davranmak zorundasın!” demiyordum, “Çok uzun bacaklarım var, ekonomi sınıfında sıkışıyorlar ve esnekliğimi kaybediyorum, doggie tarzını pek iyi yapamıyorum.” derdim. Bu işe yarıyor gibi görünüyordu.

Asıl istediğim bir film yönetmeni ya da psikolog olmak olsa da işletme eğitimi de alıyorum. Her zaman okuduğum en önemli şeylerden biri, hatalarından ders çıkarmak.

En büyük hatam, adam; bir erkek arkadaşımın olup olmadığını sorduğunda hayır dememdi ki bu doğruydu. Sonra neden olmadığını sorduğunda “Çünkü beni iyi beceremiyordu.” diyordum. Erkekleri heyecanlandıracağını düşündüğüm için böyle söylüyordum. Ama olan şey şuydu: O kadar sert yapmaya çalışırlardı ki. Çok sert! Normalde yapış şekilleri olmadığını anlayabiliyordum, berbattı. Bu yüzden, bundan sonra bir erkek, neden erkek arkadaşımın olmadığını sorduğunda, hafif kaşlarımı çatıp “Yahudiydi, ailemi çok üzeceği için dinimi değiştirmek istemedim.” derdim. Adam da bana bakıp ellerimi tutarak “Zavalı şey, kesinlikle anlıyorum.” der ve tatlı ve kibar davranırlardı. Yahudi erkekleri bile.

Müşterilerimin yüzde doksanı evliydi ve çoğu bankacıydı. Hiç bir eskortla birlikte olmadığını söyleyen bir yatırım bankacısı tanıyorsanız, ya bir aziz tanıyorsunuz dur— ya da daha yüksek ihtimalle bir yalancı.

Erkeklerin yaklaşık üçte ikisi mastürbasyon yaparken beni izlemek istediler. Yüzde 98'inin oral yapmak istediğini söyleyebilirim. Yüzde ellisi ne kadar büyük penislerinin olduğunu söyledi. Beni endişelendirenler gerçekten büyük olanlardı (büyük olduğunu düşünenlerin yaklaşık yüzde beşi). Hiç bir kız onlarla uğraşmak istemez. Yüzde sekseni orgazm olup olmadığımı sordu.

Bazıları alışverişe, bazıları yemeğe götürmek istedi. Adamın biri sadece oturup bir heykelmişim gibi beni izledi. Bir şey yapmak, biraz eğlenmek isteyip istemediğini sordum, sadece beni şşş… diye susturdu. Başka biri benimle bir saat boyunca sevişti ve “fu, fu, fu.” tren sesleri çıkarıp durdu. Çabuk gelsin diye, arkasına parmağımı yerleştirdim ama bir işe yaramadı. Hadi ama. Fu, fu, fu? Sinir bozucuydu.

Bütün erkekler birbirine benziyor ama aynı zamanda farklılar da. Adamın biri, haftada 2 gün 2 gece onun için müsait olayım diye bana $20000 ödedi. 62 yaşında, boşanmış, hoş bir adamdı. Onun gibi birkaç tane daha olsun isterdim. Bazen sinemaya ya da akşam yemeğine gittik. Bazen seviştik. Kanserdi, beni sevdiğini ve benimle evlenmek istediğini söyledi. Ne kadar parası olduğunu bilmiyorum. Onunla evlenip borç içinde olduğunu öğrenmek istemedim. Bana ne kadar bırkacağı soracak kadar da rahat değildim. Tuhaf gelebilir ama sormak doğruymuş gibi gelmedi. Artı, kötü hissetmesini istemedim. İşle ilgili nedenlerden ve ondan hoşlandığım için.

Haftada dört ya da beş eskort tutuyordu ama benimle karşılaştıktan sonra bıraktı çünkü beni seviyordu. Onunla dürüst olmalıydım. Bu yüzden ona “Senden hoşlanıyorum ama sevmiyorum. Sadece bir kaç ay içinde aşık olamam.” dedim. Sorun olmadığını, genç olduğumu ve ileride öğreneceğimi söyledi.

Illinois’dan altmışlarında başka bir müşterim vardı. Onunla Illinois’a taşınmamı istedi. “Hayır,” dedim “hiç sanmıyorum.” Rusya’dan Amerika’ya lanet olası Illinois’da yaşamak için gelmedim! Ona bunu söylemedim ama düşündüğüm şey buydu. New York’un en iyisi olduğu ve New York’taki eskortların en iyi eskortlar olduğu için New York’a bir eş bulmaya geldiğini söyledi. Hepsinin sevişmekten çok hoşlandığını söyledi. Hepsi sizi memnun etmeye çalışıyor. Kötü bir ruh halindeydim ve “Sizi memnun etmek istiyoruz çünkü para ödüyorsunuz!” dedim. Ondan sonra görüşmeyi bıraktık.

Seks yaparken videoya almaya çalışan bir adam vardı, fark ettiğimde telefonunu elime geçirdim ve sildim sonra da evimden defolup gitmesini söyledim. Başka bir adam ücretsiz seks istedi yoksa polisi arayacakmış. Telefon numarasıyla Backpage.com’da reklam verip bir gey eskort olduğunu söylerim dedim. Puştlarla karşılaşıyorsunuz ve onlarla nasıl başa çıkacağınızı da bilmeniz gerekiyor.

Genç erkekler kötü. Bakirler berbat. Genç bakirler bir kâbus. Yirmi beş yaşına gelinceye kadar bütün yaptığı porno izleyip, mastürbasyon yapmak olan bir adam vardı. Dolaysıyla şöyle oldu: “Şu pozisyona yap, bu pozisyonu yap, dön, diğer tarafa dön.” Kadınlarla nasıl konuşulacağını bildiğini bile sanmıyorum. Onun için üzüldüm. İyi davranmaya çalıştım.

Müşteriler dört kategoriye ayrılıyor. Yoldaşlık için size ödeme yapacak adamlar var. Bir ilişki satın aldığını düşünen adamlar var. Senin sahibin olduklarını düşünen adamlar var. Bir de çiftler. İlk grup en kolayı. İkincisi, sevimli olduklarını düşünseler de çok talepkar olabiliyorlar. Üçüncü gruptaki adamlar ise en büyük baş ağrısı. Bir tanesi sevişmeden önce her tarafıma bal dökmek istedi. Hayır dedim. İki kat ödeyeceğini söyledi ve ben yine hayır dedim. Üç katını ödeyeceğini söyledi, tamam dedim. Bütün iş boyunca, yatak örtüsünü nasıl temizleyeceğimi ve iki buçuk saat daha sürecek olan saç ve makyajı düşünüyordum. Eğer biri tekrar bal isterse, dört katını isteyeceğime o zaman karar verdim. En az.

Favori müşteri tipim dördüncüsü — karısı veya kız arkadaşı ile üçlü grup için beni çağıran adam.

Çiftler hakkındaki harika şey: Bir çiftleyken, kapıdan girer girmez iyi şarap ve çeşitli meyve, peynir türleri ile kaplı bir masa görüyorsunuz, sanki bir şey kutlanıyormuş gibi. Sadece bir erkek olduğunda ise, bir bardak su ve rafta bir zarf görürsünüz.

Ayrıca daha fazla duygu vardı — daha fazla duygu, nokta. Bir erkekleyken, parasının karşılığını aldığından emin olmak için her şeyi kendi yaşamak istiyormuş gibi hissediyorsunuz. Kız varsa, rahatlayabilir ve sohbet edebilirsiniz. Meyvenizi yiyebilirsiniz.

Üçlü gruplar genellikle iki veya üç saat sürer. Çiftler her zaman çekingendir, daha önce üçlü grup yapmış olsalar bile. (Hiç bir grubun ilk seferi olmadım hiç. Neden bilmiyorum.) İlk adımı benim atmam gerekiyordu. “Sizi biraz tanımak istiyorum” derdim ya da “Öpmek istiyorum.” Bütün o duygular ve sohbete rağmen, bana konuşmam için para ödemediklerini biliyordum.

Önce kızla olurdum. Sonra orada dikilip duran adam ne yapacağını bilemezdi, ben de bizimle öpüşmeye davet ederdim onu. Bir bakmışsınız, hepimiz soyunmuşuz, yataktayız ama sonra eğlenen, kız ve ben olurduk ve adam da kendi işini yapardı; dürüst olmak gerekirse, ben adamı unuturdum. Kız arkadaşı onu kesinlikle unuturdu. Size garanti ediyorum.

30 dakika sonra, bir erkek arkadaşının olduğunu ve onun yalnız hissedebileceğini hatırlar. O zaman oral yapardı erkek arkaşına. Üçlü grupların yüzde doksanında erkek için bir şey yapmazdım. Kısmen kız arkadaşı ile çok eğlendiğim için ama çoğunlukla iş için iyi olmazdı. Kızların kıskanmasını istemem.

Çiftlerle olmayı seviyordum ama normalin iki katını istiyordum. Bir saat için $2000 alıyordum ve seanslar genellikle en az iki saat sürüyordu. Daha zor olduğundan değil — belli ki değildi — sırf isteyebildiğim için daha fazla para istiyordum. Kapitalizmin iyi yanı da bu.

Bırakmak zordu. Psikoloğum, işi bırakmanın en iyi yolunun hayatımın geri kalanı boyunca bu işi yapmayı düşünmek olduğunu söyledi. Genelikle, bir kız; bir hafta daha çalışmayı birkaç bin dolar daha biriktirmeyi düşünür. Bir ay daha, Las Vegas’a bir yolculuk daha. Sonra bir yıl geçmiş olur. The Erotic Review’de 600 yorum almış kızlar görüyordum. Bu 10 yıl demek, en az. Bu kızlardan biri olmak istemiyordum.

Kız arkadaşlarımdan bazıları bıraktı ama bırakmış vaziyette kalamadılar. Bir tanesi Wall Street’te işe girdi. Ayda $6000 ödüyorlar. O parayı bir günde kazanırdım ben. O da. Şimdi boş zamanlarındında eskortluk yapıyor. Paradan vazgeçmek zor.

Başka bir arkadaş bir reklam ajansında işe girdi. İyi insanlar, iyi avantajlar, ilginç iş. Yılda $80.000 kazanmaya başladı. O parayı eskortluk yaparak iki ayda kazanabileceğini biliyordu, bu yüzden arada sırada müşteri kabul etmeye karar verdi, sadece gelirini “desteklemek” için. Şimdi iki işte de tam zamanlı çalışıyor. Para kazanıyor ama bir yıkıntı gibi kendi.

Eskort olmayı birine tavsiye edebilir miyim bilmiyorum. Tehlikeleri olduğunu biliyorum. Tutuklanmak bunlardan biri. Seri katiller hakkında bir şeyler okudum. Çoçuk kaçakçılığı. Şiddet uygulayan pezevenkler. Bu insanların sonsuza kadar bir yere kilitleyip tıkmak lazım bence. Ama, bu tür şeylere kendimi yakın hissetmedim, buna bir iş gibi yaklaştığımdan bence. Psikoloğum ise sadece şanslı olduğum için olduğunu söylüyor.

Bazı şeyleri özlüyorum, sadece parayı değil. Her zaman iyi giyinmiş vaziyette olmayı, makyaj yapmayı seviyordum. Şimdi oje sürmek için bile bir nedenim yok ve bunu özlüyorum. haftalarca her gün tişört ve kot giyiyorum, kendi manikür ve pedikürü mü yapıyorum ve bazen de bu üzülmeme neden oluyor.

Eskortluk yapmayı bıraktığımdan beri bir tane erkek arkadaşım oldu. Onunla bir barda tanıştım. Benden birkaç yaş büyük, çok kibar bir bankacı. Onunla tanıştığımda özel jeti ile sürekli Vegas’a uçtuğunu söyledi. Ona inandım. Dışarı çıktığımızda olay hep şu gelişiyordu: “Hadi bir şeyler içmek için buluşalım, neden sonra bana gelmiyorsun?”

O zamandan beri flört ediyorum. İnterneti kullanıyorum ve herkes — hem kızlar hem de erkekler — Match’de veya OkCupid’de ya da hangi siteyse orada, ne kadar muhteşem olduklarını, plajdaki uzun yürüyüşlerden ne kadar çok hoşlandıklarını ve eğlence veya aşk falan filan aradıklarını anlatan kendi reklamlarını veriyorlar.

Flört etmek tuhaf. Müşterilerim şimdi çıktığım erkeklerden daha yaşlıydı ve bu adamların o kadar da parası yok. Müşteriler, eğer sizi beğenirlerse, iyi şımartırlar. Erkek arkadaşların umrunda değil. İş yemeklerini yerler, arkadaşlarıyla maçlarını izlerler.

Bu işten önce erkek arkadaşlarıma asla oral seks yapmadım. İsterlerse, “Dalga mı geçiyorsun?” derdim. Ya da onlar “Pozisyon değiştir.” derlerse “Neden bahsediyorsun?” derdim.

Bıraktığımdan beri de oral yok. Daha önce iyi bir hayatı olmayan biriyle çıkıyorsanız; oral ve değişik pozisyonlar yapmaya başlarsanız onu şımartabilirsiniz. Kimseyi o kadar şımartmak istemem.

Size para ödenmiyorsa; oral yapmak, sürekli gülümsemek zorunda değilsiniz. Kendiniz olabilirsiniz. Fakat, bir süre sonra bir şeyin eksikliğini hissediyorsunuz. O bir şey, para. Aynı dairede oturuyorsun, sen aynı sensin ama bir şey eksik. Cüzdanınız boş. Seks, sekstir ama ama para da para.

Vücudum ve hayatımla yaptığım şeyden pişmanlık duymuyorum. İyi zamanlarım olduysa, o kadar iyi olmayan zamanlarım da oldu. İlginç ve bazı aptal insanlarla tanıştım. Erkeklerin ve kadınların ne istediğini, neye ihtiyaçları olduğunu öğrendim.

Artık, $100'lık kahvaltılar yapmıyorum. Gülümseyerek yapılan oraller yok. Eski eskort arkadaşlarımdan bazıları ile artık takılmıyorum. Onları özlüyorum ama dengelemem lazım değil mi, bir tarafta fahişelerle arkadaşlık diğer tarafta bir aile ve gelecek. Seçim yapmak gerek bu yüzden.

Film derslerimden birinde Muhteşem Gatsby’i izledik. Gatsby daima daha iyi bir şey olmak istedi. Asla başaramayacaktı ama denedi. Sektördeki kızlar etraflarını saran bu yeni dünyaya dokunmak istiyorlar bu yüzden pahalı mağazalara ve restoranlara gidiyorlar. Daha önce olmadığın biri olmak istiyorsun. Güzel, hayalleri olan ve belki de diğer kızlardan daha güzel olduğunuz için size erkelerin farklı davarndığı küçük bir şehirden geliyorsanız, bunun daha iyi bir şey olmanıza yardımcı olacağını düşünüyorsunuz. Ve deniyorsunuz.

Para kazanmanıza yardımcı olabilir, orası kesin. Ama ondan sonrasında o dünyayı kendiniz bulmanız gerekiyor.

Svetlana Z, New York’da yaşayan 24 yaşında eski bir eskort.

Bu hikayenin düzenlemesi Bobbie Johnson tarafından yapıldı, Emily Loftis tarafından doğruluğu kontrol edildi ve Lawrence Levi tarafından metin düzenlemesi yapıldı. Fotoğraflar Pascal Perich tarafından Matter için çekildi.