“Yüz binlerce insan avuç içi kadar bir yere toplanıp üst üste yaşadıkları toprak parçasını çirkinleştirmek için var güçleriyle çalışmış olsalar; üzerinde hiç bir şey yetişmesin diye her yanına taş dikmiş, filizlenen her otu kökünden koparmış, çevredeki tüm ağaçları kesmiş, tüm hayvanları, kuşları uzaklaştırmış olsalar bile gene de ilkbahar ilkbahardı…”

Lev Nikolayeviç Tolstoy / Diriliş

Fotograf — Dario Mitidieri

YAŞAMIN DENEKLERİ

Zaman alışmakla geçiyordu. Ölümlere, yıkımlara… Para için ölüyorduk ya da memleket sevdası uğruna öldürüyorduk ya da yeni peygamberler biz oluyorduk.

Bombalardan değnekler yapıyorduk kendimize, öyle ya koşacaktık biz. Evimizin önünden kargalar, kırlangıçlar geçecekti. Çöpleri kedilere verecektik. Ama her zamanki gibi çocukları unuttuk. Unutmayı seviyorduk, unutulan olmayı. Yaşamın denekleriydik belkide, özümüzü eskiterek yeniye kavuşacaktık. Tırtıl sırtında kelebek memeleketlerine gitmek bu olsa gerek. Kimbilir belkide bütün acıları bitirecek şey ölümdü; zaman bunu savsaklıyordu.

Yaşamın Denekleri 1 — Steve McCurry

Steve McCurry

Yaşamın Denekleri 2 — Lalage Snow

Lalage Snow, savaşın insan bedeni üzerinde nasıl yıkıcı bir etki bıraktığını 8 aylık bir zaman dilimi içerisinde savaşa katılan askerlerin fotoğraflarını çekerek kanıtlamış bir fotoğrafçıdır. Fotoğraflardaki değişimde askerlerin yüz hatlarının keskinleştiği, bakışların donuklaştığını görmek mümkün.

Yaşamın Denekleri 3 — Dario Mitidieri

1959 yılında İtalya’da doğan ve foto muhabirliği eğitimi aldıktan sonra serbest fotoğrafçı olarak çalışmaya başlayan Dario Mitidieri ise Arnavutluk Komünist Rejiminin çöküşünü, Bağdat ve Irak’ın toplu mezarlarını, Tayland’daki mültecilerin yaşam mücadelesini fotoğraflayarak, tarihin lekeli anlarını belgelemiş önemli isimlerden biridir. Mitidieri’nin kullandığı metafor çoğunlukla unutulan çocuklardır.

Yaşamın Denekleri 3 — Käthe Kollwitz

Käthe Kollwitz de “Köylü Savaşı” ve “Dokumacıların İsyanı” isimli çalışmalarında toplumsal mücadeleyi konu alarak kadınlar ve çocuklar üzerinden sesini duyurmayı başarmış 19.yy’ın en önemli çizerlerinden biridir. Kollwitz’in savaşa ve ardında bıraktığı yıkımlara odaklanmasındaki en önemli sebeplerden biri oğlu Peter’ın 18 yaşındayken I. Dünya Savaşı’nda yaşamını yitirmesidir. Çünkü sanatçı bu kaybedişin ardından çoğu resminde ‘Ölümü’ tema olarak kullanmıştır.

Yaşamın Denekleri —

Vietnam’da köye düşen uçak sonrası kaçmaya çalışan 9 yaşında bir kız çocuğu, yanan elbiselerini yırtarak hayatta kalmayı başarıyordu.

II. Dünya Savaşı’nda, Polonya’nın işgalinden sonra Almanlar tarafından eski bir kışlanın yerine kurulmuş olan ve 1 milyondan fazla insanın diri diri yakıldığı Auschwitz gaz odası ve kurbanların tırnak izleri hayatı özetlemeye yetiyordu.

Avusturya’da yetimhanede yaşayan 6 yaşındaki bir çocuğa Amerikan Kızıl Haç tarafından verilen ayakkabıda, acının sevinç kılığına girmesi görülebiliyordu. (1946 )

Ugandalı bir çocuk ve bir misyoner eşitsizlik hakkında hatırlatma yapıyordu.

‘‘gene de ilkbahar ilkbahardı…”

Didem Kökbil

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Didem Kökbil’s story.