Being an intern in Turkey — Pt. ชีวิตเดือนที่สอง

Kongyay
Kongyay
Sep 4, 2018 · 2 min read

ยินดีต้อนรับกลับมาอีกครั้งครับ

พอเริ่มเดือนที่สองก็เริ่มคิดละว่าจริงๆ เวลาก็ผ่านไปไวเหมือนกันนะ ทั้งๆ ที่เวลาในที่ทำงานนานมาก เพราะไม่ได้ทำอะไรเลย

สัปดาห์แรก

สัปดาห์แรกก็คือสัปดาห์ที่ 5 ของเดือนที่แล้วนะครับ เพราะมันคาบเกี่ยวกัน แต่ผมเลือกที่จะนับรวมเข้ากับเดือนนี้ เพราะเดาว่าไม่น่าจะมีอะไรมากในเดือนที่สอง

รองเท้าตุรกี

สัปดาห์แรกเริ่มมาด้วยของขวัญสุดพิเศษ ผลจากการเดินมาราธอนมาทั้งเดือนเริ่มแสดงผลแล้ว เท้ามีตุ่มใสเป็นตาปลาขึ้นมาหลายจุด และเจ็บปวดมากๆ จนเดินปกติไม่ได้เลย วันแรกๆ ที่ไปทำงานจึงไปสายประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงตลอด และขากลับต้องนั่งรถไฟฟ้ากลับ เพราะไม่สามารถเดินได้จริงๆ

แต่แน่นอนว่าพฤติกรรมการเที่ยวก็เหมือนเดิม ช่วงนี้เที่ยวกับ Buddy เป็นหลัก เดินไปนู่นมานี่ในโซนที่ไม่รู้จัก เดินช้าแต่ก็ได้เดิน ก็ถือว่ารักษาคอนเซปต์ได้อยู่

หลังจากนั้นไม่กี่วัน จึงรู้เหตุผลว่ามาจากรองเท้านี่แหละที่พื้นแข็งไป และเล็กไป จึงไปซื้อรองเท้าใหม่ที่ร้าน FLO (เป็นร้านใหญ่รวมรองเท้าหลายๆ แบรนด์) แบรนด์มาตรฐานพวก Nike, Adidas, Vans ก็ราคาไม่ต่างกับไทยมาก ส่วนแบรนด์ที่เป็นที่นิยมที่นี่ (และส่วนใหญ่ Made in Turkey) ก็จะมีพวก Panama Club, Kinetix, Forester, Lumberjack, Dockers ฯลฯ

ซึ่งหลังจากที่ไปลองเล่นๆ มา 2 วันเต็มๆ (รวมประมาณ 2 ชม. กว่า รู้สึกว่าคนที่นี่จะคิดไม่นาน พนักงานเดินวนจนเขิน) พบว่าคุณภาพและลักษณะรองเท้าที่นี่ก็โอเคเท่าแบรนด์ดีๆ หมดเลยนะ สุดท้ายตัดสินใจซื้อรองเท้าผ้าใบ Lumberjack เพราะลองใส่แล้วนุ่มกว่าทุกแบรนด์ และชื่อเท่ดี แค่นั้นแหละ ราคาตกที่ 79.99 TL หรือประมาณ 500 กว่าบาท (ลดจาก 149 TL ประมาณพันนึง) ซึ่งเป็นตัวที่ถือว่าราคากลางๆ สำหรับแบรนด์นี้ แต่คุณภาพถือว่าเยี่ยมทีเดียว ไปแอบอ่านในเว็บตุรกีมา เขาก็อวย Lumberjack, Dockers กันนะ เพราะใช้ทน ซึ่งก็ต้องลองดูก่อน เพราะราคานี้ในประเทศไทยมันก็อาจจะไม่ทนหรอก แต่อย่าลืมว่าที่นี่เสื้อผ้าถูก ตีเป็นเงินไทยรองเท่านี่อาจจะพันกว่าจริงๆ ก็ได้

สำหรับคนที่ไม่อยากแบกรองเท้ามาเยอะ แนะนำว่าไม่ต้องแบกมานี่แหละดีละครับ ซื้อรองเท้าที่นี่ ได้ทั้งของดี ของสวย แบรนด์นอก ของถูก (39.99 TL ก็ได้คู่ดีๆ แล้ว) และหาซื้อไม่ได้ที่ไทยด้วย เสื้อผ้าก็เช่นกันครับ

เมื่อไหร่จะได้ทำงานต่อ

ทำไมสัปดาห์แรกหมดไปกับการเล่ารองเท้า ? แน่นอนว่าเป็นเพราะงานที่ทำไม่มีอะไรคืบหน้าเลย พอนึกได้ว่าจะทำอะไรก็ซอยออกเป็น 5 วัน วันๆ เขียนโค้ดโปรเจ็คที่ทำงานไม่ถึง 30 นาที แล้วไปทำงานส่วนตัว บอสก็ไม่มาสักที จนเพื่อนร่วมงานที่ตอนแรกแลดูชิวๆ เริ่มโมโหขึ้นมาแล้ว

การเที่ยว

สัปดาห์แรกถึงแม้จะนั่งรถไฟฟ้ากลับ แต่เรียกได้ว่าออกหอทุกวัน ส่วนใหญ่ไปดูพระอาทิตย์ตกกับเพื่อนๆ Buddy ไปกินข้าวบ้าง ไปล่องเรือบ้าง และไปลองรองเท้าบ้าง ประมาณนี้

วันหยุด

วันเสาร์: ต้องบอกก่อนว่าลืมเล่าว่า ส่วนตัวแล้วรับงานนอกจากที่ไทยมาทำหลายงานอยู่ วันนี้จึงมาที่ห้องสมุด Ataturk Library เพื่อมานั่งทำงานที่นี่ ใครที่อยากทำงานใกล้ๆ นอกหอ ฟรีๆ ไม่ต้องจ่ายตัง สามารถมาที่นี่ได้ เพียงแลก Passport กับยามหน้าประตู เพื่อแลกบัตร ข้อเสีย (หรือข้อดีก็ไม่ทราบ) ของที่นี่คือที่บัตรจะมีเลขกำกับ หมายถึงเราต้องไปนั่งที่เลขนั้นเท่านั้น ซึ่งเราอาจจะนั่งชิดๆ กับคนแปลกหน้า อาจจะได้แยกกับเพื่อนก็ได้ แต่บรรยากาศสงบๆ เก้าอี้มีเบาะ หนังสือเยอะ มี WiFi ฟร ีก็ค่อนข้างคุ้มค่าอยู่

วันอาทิตย์: เนื่องจาก Buddy คิดอะไรแปลกๆ จึงให้ผมลงทะเบียนคอร์สของรัฐบาลตุรกี ซึ่งจะเปลี่ยนทุกสัปดาห์ สัปดาห์นี้จะพาขึ้นบัสไปถ่ายรูปธรรมชาติ ….

สัปดาห์ที่ 2

ทำงาน

บอสกลับมาแล้ว….

ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี เพราะว่างานที่เราต้องให้เขาดูนั้นเป็นงานที่ได้ทำมาทั้งเดือน ซึ่งมันควรที่จะมีอะไรเยอะแยะ คุ้มค่ากับที่จ้างเรามาเดือนนึงหน่อย

หลังจากที่เขาได้ดูงานแล้ว ก็ไม่ได้ชมไม่ได้ติอะไร แค่เสนอ (ให้งาน) ให้แก้นู่นนี่ เพิ่มนู่นนี่ ซึ่งจุดนี้คือโมเดลลูกค้าเลย เขาไม่รู้ว่าอะไรยากไม่ยาก แค่บอกว่าต้องมีแบบนี้นะ อยากได้แบบนี้นะ ปกติบางคนก็อาจจะถามก่อนว่าทำได้มั้ย ยากไปมั้ย แต่เขาไม่ถาม ซึ่งจริงๆ ไม่ได้ยากขนาดนั้นนะ แต่ว่าเขาให้พรีเซ้นต์วันศุกร์

ใช่แล้ว พรีเซ้นต์วันศุกร์ คือให้เวลา 1 สัปดาห์ เพิ่มทั้งหมดที่บอก ซึ่งส่วนตัวคิดว่าบางอย่างมันก็ไม่น่าจะจำเป็น เลยปรึกษาว่าบางส่วนควรลดหย่อนหน่อย ซึ่งก็เหลือเยอะอยู่ดี

พอถึงวันศุกร์ ก็ทำเสร็จจริงๆ น่ะแหละ แต่ว่าฝั่งของเพื่อนที่ทำงานก็ยังไม่สามารถเชื่อมต่อกันได้ ใจจริงรู้สึกว่ามันยังไม่ถึง 50% เลยด้วยซ้ำ

บอสมาถามว่าพร้อมไหม ถ้าไม่ได้ก็วันจันทร์ก็ได้ ก็เลยตอบไปว่าขอวันจันทร์ละกัน เพราะรู้สึกว่าอย่างน้อยถ้าเขาติ ก็จะได้แก้สัปดาห์หน้าไปเลย

การเที่ยว

ถ้าพูดตามตรง รู้สึกว่าความอยากเที่ยวมันหายไปเยอะมาก ส่วนตัวไม่ได้ไปเที่ยวต่างเมืองกับ IAESTE อยู่แล้ว เพราะไม่ชอบคนเยอะและจะประหยัดเงิน ปกติจะไปเที่ยวกับ Buddy บ้าง เดินเที่ยวคนเดียวบ้าง แต่ยอมรับเลยว่าความรู้สึกอยากเที่ยวคนเดียวหายไปเยอะมาก อาจจะเพราะความรู้สึกหลายๆ อย่างมันผสมกัน ซึ่งก็ไม่ได้โทษตัวเองมาก เพราะรู้สึกว่ามาแปลกถิ่นแบบนี้ ทำตัวปกติมาเดือนนึงก็ถือว่าโอเคพอสมควรแล้ว

ค่าเงิน

ไม่มั่นใจว่าได้บอกไปรึยัง ตอนมาที่นี่ ค่าเงินที่แลกจาก SuperRich ส้ม คือ 7.3 บาท = 1 TL

แต่ตอนนี้ค่าเงินอยู่ที่ 5.1 บาท = 1 TL แล้ว !!!

สุดยอดมาก หากไปหาข่าวอ่านก็จะรู้ ถามเพื่อนชาวตุรกี เขาบอกว่าสหรัฐ กับประเทศ ฯลฯ พยายามบอยคอตตุรกี ด้วยเหตุผลบางอย่าง ลองไปหาดู แต่คนในนี้ก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไรมากนะ เพราะเขาก็มีความเป็นชาตินิยมสูง ตราบใดที่ไม่ได้อยากไปท่องเที่ยวขนาดนั้นก็ไม่จำเป็นต้องดิ้นรน ก็มีความสุขของเขาได้

แต่แน่นอนว่าในฐานะเด็กฝึกงานคนหนึ่ง ก็แน่นอนว่าไม่อยากเอาเงินเงินเดือนกลับไปแน่ๆ ก็เลขคิดไว้ว่า ต้องซื้ออะไรให้หมดเลยนี่แหละถึงจะดีที่สุด

ปล. ลองไปหาดูกราฟค่าเงินลีร่าดู ค่อนข้างโหดร้ายมากๆ

สัปดาห์ที่ 3

ทำงาน

เป็นสัปดาห์สุดท้ายของการทำงาน ที่เริ่มด้วยการ Present งาน ซึ่งเป็นสาเหตุให้ 4 วันที่เหลือไม่ค่อยได้ทำงานคืบหน้าอะไรมาก เนื่องจากผลมันมาจากการ Present แล้ว

อย่างแรกที่แปลกใจคือ บอส (ใหญ่) ของที่นี่เขาฟังอังกฤษไม่คล่อง จึงต้องให้บอสของเราแปลเป็นภาษาตุรกีให้ ซึ่งทำให้การพูดไม่ได้ส่งผลอะไรมาก การ Demo โปรแกรมให้ดูจะสำคัญกว่า

ผลออกมาคือเขาชอบมากและอยากขายจริงๆ แต่มีโรงเรียนที่ใช้ระบบนี้อยู่แล้ว (ทุกคนรู้ตั้งแต่แรก แต่ก็ยังให้ทำ) จึงอาจจะขายไม่ได้ แต่ถ้าขายได้เขาจะติดต่อให้พัฒนาต่ออีกที

ความเห็นส่วนตัวคิดว่าพยายามไปค่อนข้างโอเคแล้วสำหรับเด็กฝึกงาน เพราะงานมันค่อนข้างเหมือนการทดลองมากกว่า ส่วนตัวคิดว่าได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ค่อนข้างคุ้มค่าแล้ว และภูมิใจในตัวผลงานพอสมควร

แต่ปัญหาที่เจอคือ ที่ทำงานให้เงินมาแค่ 600 TL! ทั้งๆ ที่เพื่อนทุกคนจากบริษัทอื่นๆ ได้ครบ 1000 TL กันหมด เพื่อนร่วมงานที่ทำงานไม่ครบเดือนก็ได้เหมือนกัน แต่ได้เป็นจำนวนแปลกๆ ประมาณ 5xx TL ตอนนี้ก็สงสัยมากว่าทำไม

ค่าเงิน

ช่วงแรกๆ ค่าเงินตกมาอยู่ที่ 4.ปลายๆ บาท และกลับมาคงตัวที่ 5.กลางๆ เนื่องด้วยความช่วยเหลือของประเทศกาตาร์สุดมั่งคั่งที่เป็นพันธมิตรกันมา อย่างไรก็ตามซื้อของช่วงนี้ก็ยังถูกอยู่

สัปดาห์ที่ 4

สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ Bayram ซึ่งเป็นวันหยุดทั้งสัปดาห์ !!! สามารถตามอ่านเรื่องรวมของทั้งสัปดาห์ได้จากหัวข้อ บันทึกเที่ยวสัปดาห์ Bayram holidays ครับ

สัปดาห์ที่ 5

สัปดาห์สุดท้ายแล้วก่อนกลับไทย ❤

ทำงาน

การทำงานส่วนใหญ่คือการเก็บเศษที่เหลือจากเพื่อนร่วมงานเล็กน้อย และพักผ่อนครับ เพราะงานเล่นเสร็จกันไปตั้งแต่ก่อน Bayram แล้ว

ของฝาก

จุดนี้เป็นจุดที่กลุ้มใจพอสมควร เนื่องจากอยากซื้ออะไรเยอะๆ ไปฝากเพื่อน ฝากครอบครัว ฝากอาจารย์ แต่ไม่อยากกดเงินมาเพิ่ม แต่เงินที่ได้จากที่ทำงานไม่พอใช้ซื้อของฝาก ช่วงแรกๆ จึงซื้อแค่ตา Evil Eye สีฟ้าๆ ที่เป็นเครื่องรางป้องกันสิ่งร้ายของตุรกีมาหลายแบบมากๆ เกิน 20 ชิ้น + กาแฟตุรกีเล็กน้อย ช่วงหลังๆ ที่ได้เงินเดือนครบ เนื่องจากค่าเงินตกลงอย่างมาก จึงเอาเงินไปซื้อของฝากหมดเลย ส่วนใหญ่เป็นพวกขนม เช่น Lokum, Baklava, Pismaniye ฯลฯ

Turkey life with KY

    Kongyay

    Written by

    Kongyay

    Turkey life with KY

    2 month opportunity by IAESTE, Guaranteed to be super different

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade