Het eerste generatiediner in Enschede

Wat begon als idee aan tafel in een restaurant in Enschede groeide uit tot een eerste experiment in het bij elkaar brengen van generaties. Een positief experiment. Dat moet gezegd. Hier lees je meer over het ontstaan, de uitvoering en de ervaringen.

In contact — Foto van Tessa Wiegerinck

Het ontstaan

Zo, ff zitten. Na deel 1 van de bruiloft maakten we ons op voor het feest van die avond. Dat deden we (Wiro en ik) met zijn tweeën aan een tafel in een restaurant. Het was gezellig druk. Aan het einde van ons hoofdgerecht liep er een oudere man binnen. We gokten dat hij eind 70, begin 80 is. Er was geen tafel meer beschikbaar. Hij kon wel aan de bar zitten. In plaats daarvan nodigden we hem uit bij ons aan tafel.

Eenmaal aan tafel ontstond er een geanimeerd gesprek. De man bleek een oud violist van het Symfonie Orkest. Hij was nog actief en verbaasde zich over de andere ouderen die niet meer op vakantie gaan als hun partner overleden is. Of over jongeren die alleen maar met hun telefoon bezig zijn. Hij gelooft dat het spelen van viool hem heeft geholpen om mentaal nog zo fit te zijn. Wij zijn verbaasd over zijn levenskracht en de inzichten die hij met ons deelde. Daar is het idee geboren: generaties met elkaar in contact brengen om inzichten te delen en geïnspireerd weer naar huis te gaan door met elkaar te eten.

Aan de gedekte tafel — Foto van Tessa Wiegerinck

De uitvoering

De uitvoering van het idee begint met het zoeken naar mensen die kunnen helpen met de uitvoering van het idee. Zoeken naar:

Aan tafel — Foto van Tessa Wiegerinck

De keuzes

Voordat we echt kunnen beginnen moeten er een aantal keuzes gemaakt worden. In overleg met Edna worden de keuzes steeds duidelijker. De belangrijkste keuzes zijn.

  • We brengen 20-tigers en 60-tigers samen. Beide behoren tot een generatie die zelf de wereld opnieuw moe(s)t vormgeven. Onze theorie is dat juist daardoor deze generaties ervaringen en vragen met elkaar kunnen delen. Tijdens het diner willen we de deelnemers zo veel mogelijk vrijlaten om zelf te bepalen wat ze met elkaar wilden delen.
  • We nodigen maximaal 16 deelnemers uit. Van beide generaties 8.
  • We verdelen ze over vier kleine tafels. Aan elke tafel zitten 2 deelnemers uit een generatie.
  • Tijdens elke gang wisselen de deelnemers naar een andere tafel, zodat ze met meerdere deelnemers in gesprek komen.
  • We begeleiden de tafels niet of nauwelijks. We bieden ze per ronde een thema aan (werk, geld, vrienden) waarover ze in gesprek kunnen. Verder vormen zij zelf het gesprek. Als het nodig is, kunnen ze kaartjes die op tafel liggen gebruiken om het gesprek te verdiepen.
  • De centrale vraag is per thema steeds “Wat doe/deed jij anders dan jouw ouders?”
De start-vragen — Foto door Tessa Wiegerinck

De uitnodigingen

We nodigden eerste mensen uit ons eigen netwerk uit waarvan we denken dat zij het leuk vinden om met een andere generatie in gesprek te gaan. Iedere potentiële deelnemer krijgt een persoonlijke uitnodiging toegestuurd. In de uitnodiging is te lezen wat het idee is en wat de voorwaarden zijn. In de reminder die we later uitstuurden boden we ook de mogelijkheid om andere mensen aan te dragen dan degene die we zelf kenden.

Het vinden van kandidaten bleek lastiger dan verwacht. Ons eigen netwerk bestaat vooral uit leeftijdsgenoten. Daarom gebruikten we Facebook om ons bereik te vergroten. leverde uiteindelijk 1 serieuze reactie op. De via-via weg werkte beter.

Het aanbod voor de deelnemers

De deelnemers aan de avond kregen een driegangendiner aangeboden. Alleen de drankjes moesten zij zelf betalen. De enige voorwaarde was dat ze open en nieuwsgierig waren richting de andere deelnemers.

Diversiteit — Foto van Tessa Wiegerinck

Het programma

17.30 Binnenkomst met welkomstdrankje

17.45 Inleiding en toelichting op de avond

18.00 Aan tafel met voorgerecht

18.45 Wisselen voor het hoofdgerecht

19.30 Wisselen voor het nagerecht

20.15 Gezamenlijke afsluiting met terugblik en delen van ervaringen

De ervaringen

Aan het einde van de avond heeft iedereen zijn indruk van de avond in 1 woord te beschrijven. Dit leverde al mooie reactie op. Vervolgens heeft ieder zijn eigen woord op papier toegelicht.

Een deel van de ervaringen van de deelnemers — Foto’s van Judith van Oostrom

In het algemeen gaven de deelnemers na de bijeenkomst terug dat ze de gesprekken als open en eerlijk hebben ervaren. Dat er een fijne veilige sfeer was waarin iedereen kon delen wat hij wilde delen.

De overdenkingen

In de week na het generatiediner ontvingen de deelnemers een enquête waarin ze hun ervaringen konden delen. Van de 16 deelnemers hebben 6 deelnemers hem ingevuld. Hun opmerkingen, aanvullingen en tips neem ik hieronder mee. Net als mijn eigen overdenkingen.

De groepsgrootte. De volgende keer zou ik een grotere groep uitnodigingen. Dit keer was er op het laatste moment een afmelding. Doordat je met een kleine groep bent is de balans aan tafel direct weg. Wanneer je een iets grotere groep uitnodigt is de minder snel aan de hand. Dan zou ik ze verdelen in groepen van zes personen. Als de groep wat groter is wordt het wellicht ook wat makkelijker om steeds bij nieuwe mensen aan tafel te zitten. De andere kant is dat op deze manier wel een veilige intieme sfeer werd gecreëerd waarin iedereen zijn plek kon vinden en zijn verhaal kon vertellen.

Twee generaties. We hebben nu twee generaties samengebracht die beide voor eenzelfde soort vraagstuk staan/stonden. Onze verwachting was dat hierdoor makkelijker onderlinge verbinding tot stand zou komen. Er zijn zeker vragen en ervaringen met elkaar gedeeld. Hierin lijkt het generatiediner geslaagd in de wijze van opzet. Voor een volgende keer zou ik weer slechts twee generaties bij elkaar brengen.

Diepgang in de gesprekken. Het is lastig om te zeggen of er diepgang was in de gesprekken. We hebben immers niet overal bij gezeten. Wat wel opviel is dat de deelnemers soms wat langer in het voorstelrondje bleven “hangen”. Dit hadden we kunnen verdiepen door een makkelijke kennismakingsopdracht te doen. En wellicht toch iets meer voorbereiden over de onderwerpen waar ze het over gaan hebben.

Met plezier — Foto van Tessa Wiegerinck

Uitnodigen. Het uitnodigen van de benodigde doelgroep bleek lastiger dan verwacht. Dat kwam misschien omdat het niet wijkgebonden of onderwerp gebonden was. Hoe nodig je nieuwsgierige mensen uit die het aan durven om met wildvreemden te gaan eten? De beste manier bleek toch wel om via-via uit te nodigen. Via Facebook zijn verschillende mensen aangedragen. Helaas reageerden deze mensen vaak niet als we persoonlijk contact met ze zochten.

Verscheidenheid van de groep. We hebben niet specifiek geprobeerd om deelnemers met verschillende achtergronden bij elkaar te krijgen. Met de kennis van nu geloof ik ook niet dat het gelukt was om die verscheidenheid aan te brengen. De voornaamste reden is dat ons netwerk niet zo breed is. En daarnaast was iedereen die in Enschede woont uitgenodigde. Wanneer een generatiediner in een meer omlijnd kader wordt georganiseerd zoals een organisatie, wijk of rond een thema, wordt het wellicht makkelijker om de verscheidenheid aan te brengen. Overigens is het wel jammer dat de verscheidenheid er niet was. Ik geloof dat er dan nog meer uit de gesprekken te halen was.

Financiën. Door de gift die we gekregen hebben was het mogelijk om alle deelnemers kosteloos te laten genieten van een drie-gangen maaltijd, waarvoor anders €20,- per persoon voor betaald had moeten worden. Een aantal deelnemers gaf aan dat ze ook een deel van de kosten hadden willen betalen. Tussen de €10,- en €15,- is het meest genoemde bedrag. De kosten kunnen gedrukt worden door meer gebruik te maken van wijk/buurt initiatieven waarbij mensen koken voor anderen. Of door zelf te koken.

Het hoofdgerecht — Foto’s Tessa Wiegerinck

Het eten. We hebben ervoor gekozen om het eten zo veel mogelijk op tafel in schaaltjes te serveren. Op die manier moet er wel interactie ontstaan. Dit was voor het opgang houden van het gesprek eigenlijk niet nodig.

Tot slot

Ik kijk terug op een hele fijne avond. Mocht je nu zelf denken, dit wil ik zelf een keer organiseren. Doe het vooral! Mocht je vragen, stel ze vooral!