Vuur in de wijk

Op verhaal komen met de buurt

Samen zitten bij het vuur brengt een nieuwe dynamiek in de gesprekken en verhalen (foto van Josh Felise via Unsplash)

Daar zitten we, buiten aan de rand van de moestuin van het bewonersbedrijf Beien. Met acht (bijna) buurtbewoners bij het vuur dat ik gemaakt heb. We wachten nog even tot dat iedereen er is. In mijn voorbereidingen had ik een duidelijk beeld van hoe het er uit moet komen te zien. Nu ik er zo zit, besluit ik om mee te gaan met de flow. Als we wachten, dan wachten we.

Als ook de laatste aanwezigen aansluiten beginnen we. Deze eerste kampvuuravond voor inwoners van de wijk. Mijn enige doel is om inwoners verhalen met elkaar te delen, om op die manier hen met elkaar te verbinden. We hoeven elkaar niet te helpen, niet te analyseren waar het fout gaat of wat er anders kan. Luisteren naar elkaar is voldoende.

Na een welkom en een toelichting op het hoe en waarom van dit kampvuur vraag ik iedereen zichzelf kort voor te stellen. De aanwezigen kennen elkaar allemaal al. Daarom vraag ik iedereen zijn of haar naam te noemen en iets over zichzelf te vertellen waarvan ze vermoeden dat de anderen het nog niet weten. Wat je vertelt, maakt niet uit.

Al tijdens het voorstellen wordt er een heel persoonlijk verhaal gedeeld over een ervaring met vuur. Een verhaal over onmacht en pure kracht en overtuiging, met verdriet en een blijvende herinnering. Iedereen luistert en deelt zijn eerste reactie. Meteen daarop volgt een nieuw heel persoonlijk verhaal. En zo rollen de verhalen verder. Sommige zijn heel persoonlijk anderen luchtig en met veel plezier. Kijkend in het vuur, luisterend naar elkaar.

Ondertussen is het echt donker. In het donker lijkt het vuur krachtiger. Het is alsof de avond bescherming biedt om de verhalen te vertellen. Af en toe ontstaat de wens om de ander te helpen, te zoeken naar verklaringen. Met een kleine “ingreep” stappen we uit de analyse en in het verhaal.

Na een ruim uur is de energie op. De verhalen voor deze avond zijn gedeeld. We sluiten af met een korte reactie van iedereen. Die zijn mooi en divers. “Het is fijn om bij het vuur te luisteren naar de verhalen van anderen, zonder zelf iets te moeten vertellen. Ook door het luisteren gebeurt er van alles, komen er herinneringen op.” Of “Het gebeurt niet meer zo vaak dat we de rust nemen te zitten en naar elkaar luisteren. Dat hebben we vanavond wel gedaan.”

Ondanks dat ze elkaar al kennen hebben ze vanavond iets nieuws gehoord. Precies zoals bedoeld. Wil je ook aansluiten? Dat kan! 19 september is er een volgend “vuur in de wijk” bij Beien in Enschede.

“Vuur in de wijk” is een initiatief van Stichting Zinnige Streken. Met de stichting willen we lokale, vernieuwende, initiatieven met fun en een maatschappelijk karakter steunen en vormgeven. Wil jij ook een “Vuur in de wijk” of heb je een ander idee? Kijk dan op www.zinnigestreken.nl

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.