Personal Development

In Happyplaces Stories. More on Medium.

Happyplaces stories (video)

We werkten bij elkaar, werkten samen aan projecten, aten samen pannenkoeken maar eigenlijk spraken we elkaar nog nooit op deze manier. Nou was mijn verzoek misschien ook wat typisch, ik had Alrik gevraagd een cursus Alrik te geven. Niet zonder reden, want hij werkt inmiddels al weer even in Nederland na een avontuur van vier jaar in de Verenigde Staten. Een mogelijkheid om creative director te worden bij een bureau in San Francisco bracht hem en zijn gezin daarheen. Dat liep allemaal wat anders als bedoeld, maar werd een mooi avontuur voor hen alledrie. Daar was ik nieuwsgierig naar. Die ervaring. En die ervaringen. Leren wat erbij komt kijken om te werken met opdrachtgevers waarvan je vaak alleen in het nieuws leest, of de services van gebruikt. Wat het betekent in een andere cultuur te landen als Nederlander en wat dat dan waard is, hoe dat dan werkt. Wat dan gewenst is of juist niet. Wat je daarvan kunt leren voor hier. Hoe en of je perspectief dan verandert. Wat het betekende voor zijn vrouw en dochter en daarmee ook weer voor hem. En zo meer. Ervaringen die ik niet heb gehad, wel eens over heb nagedacht maar nooit heb opgevolgd. Wegens andere keuzes die ook goed zijn. Dus vandaar de cursus. Ik heb inmiddels wel geleerd van Happyplaces dat met een vraag een gesprek in gaan helpt met het vormgeven van de focus van dat moment. Want omdat we elkaar al lang kennen en ik ook makkelijk een eind volklets, leek me dat een goed recept. …


Happyplaces stories (video)

Van samenloop naar samenkomst van omstandigheden. Eerder in september sprak ik met Arian van Rijssen. Hij sprak toen over iemand, over Arian-e van Heijningen met wie hij vaak gesprekken voert over ‘doe je datgene wat je echt wilt doen?’ en ‘zijn er dingen waar je op dit moment spijt van hebt omdat je ze niet doet?’ Hoe dat soort gesprekken en daar ruimte aan geven helpt enorm om weer in beweging te komen. Om weer die inspiratie en die energie te voelen van: ‘Oja, dat is wat er voor mij echt toe doet.’ En er dan weer voor gaan. …


Ruimte om te leren van en door een ander

Image for post
Image for post

De zomer was voorbij, corona nog voorlopig niet. Een beetje zoekend naar cadans en balans — overigens niet echt vanwege corona maar meer wegens er gewoon uit liggen door vakantie, daarnaast te hete temperaturen om te werken en te denken, allerhande geneuzel wat er voor zorgde dat het simpelweg bijna kansloos was om grip te krijgen en te houden voor een bepaalde tijd op dat wat moest of het werk verlangde en okee, ook corona — is Happyplaces altijd een dankbaar project. Ik lig altijd wel een aantal gefilmde verhalen achter en anders zorg ik daar wel voor. …


Happyplaces stories (video)

A long time ago, I visited Luis at his studio in Amsterdam. I knew about him and his work from a distance, and he about me, but we never met in person. We had a coffee, talked about projects, work, mutual interests and contacts. I still remember that day vividly; it was a beautiful sunny day. I took the train to Amsterdam and walked to his studio, which was a long walk through the city. But that was perfect because Amsterdam on sunny days is wonderful. You feel opportunity in the air, optimistic murmur from people everywhere. It’s buzzing, like a beehive, and you know that great honey will come from it. Luis is the perfect host — he complements and enhances those experiences. Must be that Mediterranean attitude, wholeheartedness and spirit what you inherit when you’re born there, it is not something you can learn. You either have that, or you don’t. …


Happyplaces stories (video)

We hadden al langer het plan om te gaan ‘wobben’, maar het kwam er niet van. Het had ook geen haast, als het maar een keer gebeurde. Wobben betekent samen wandelen, het bos in zonder specifiek plan. Op het hoogtepunt van de herfst kwam het ervan. Stefan is sinds 2017 verhuisd van een woonwijk naar een slecht vindbare plek midden in de natuur, een nu door de herfst goudgekleurd loofbos. Een mooier moment om te wobben was er dan ook niet. Eén dag met harde wind of een weekje tijd zou alle kleur van de bomen naar de grond verplaatsen. Maar niet die dag. Mijn navigatie stuurde me het bos in, wat op zich goed en de bedoeling was, maar niet per se naar de juiste plek. In ruil voor het niet direct kunnen vinden van de plek trakteerde Moeder Natuur me op het ene na het andere geweldige uitzicht, wat vervolgens weer afleidde van het vinden van de weg. …


Happyplaces stories (video)

In had een afspraak met Harry in Café Slijterij Oosterling op de hoek van de Utrechtsestraat en het Frederiksplein in Amsterdam, om 08.30 uur. Aangezien ik met de auto was, een kleine challenge. Niet zozeer de weg naar Amsterdam toe, maar altijd die laatste paar kilometer die dan een uitdaging zijn. En dan nog parkeren. Ik stuurde Harry een berichtje dat ik om die reden 5 tot 10 minuten later zou zijn, waarop hij reageerde: ‘Neem de tijd, anders neemt de tijd jou.’ Ineens is 12 minuten te laat zijn dan ineens geen punt meer. Het café was leeg op Harry na. Het was gelijk gezellig. Hij verontschuldigde zich omdat hij net terug was van ver en had zijn bruine gezicht als bewijs, en stak gelijk van wal, constant lachend met een continue glinstering in zijn ogen. Wat een geweldig fijne start van de dag. Eigenlijk moet je elke dag een beetje Harry als ontbijt hebben. Bijna elke zin past op een tegeltje, leidt tot een volgende anekdote of overpeinzing of brugt naar een volgend waargebeurd verhaal. …


Happyplaces stories (video)

Het was even zoeken, maar toen ik er was kon ik het gelijk goed met Barry vinden. Ik had ook eigenlijk niet anders verwacht, ook niet van de plek waar we afgesproken hadden, de Culture Campsite aan de Schiehavenweg in Rotterdam. Een plek met allerlei vreemdsoortige objecten en ruimtes, soms wat Joep van Lieshoutig, maar als geheel een heel fijne plek. Zo’n plek waar makkelijk dingen uit de hand kunnen lopen. Ik kende Barry al een tijdje van een afstand. Bij een van de bureaus waar ik werkte verloren we eens een pitch van zijn bureau. Ik ken hem via verhalen die gedeeld werden toen ik werkte bij een bureau in Rotterdam. Maar bovenal had ik het vermoeden dat we het wel zouden kunnen vinden door onze Instagram relatie. We volgen elkaar daar en Barry liket regelmatig een post en zo volg ik ook van ver zijn avonturen. Wat inmiddels niet meer bureaubaas zijn is. Maar een veelvoud van andere dingen die hard afwijken van dergelijke structuren en constructen. Dus verreweg veel autonomer dan toegepast en als het al toegepast is, dat dan veel autonomer. Of zoals hij zelf zei: ‘Gewoon de briefing aan de kant leggen en er niets mee doen, alleen zorgen dat er voldoende vertrouwen is dat wat je dan gaat doen ook kan worden gezien als een antwoord op de vraag.’ We konden het gelijk goed vinden. Ik parkeerde, zag op mijn telefoon dat er San Pellegrino en druiven op het menu stonden, liep hem al bellend tegemoet en we bleven bellen ook al konden we elkaar al gewoon zonder telefoon verstaan. Omdat het gek genoeg grappig en goed was. We waren gelijk aan de praat binnen dezelfde vierkante meter. …


Happyplaces stories (video)

Last week was the week of WeMakeThe.City festival in the Amsterdam metropolitan area. And on Wednesday there was a VIP event with drinks and a DJ. The DJ was Alby Bocanegra, currently serving the people of New York as Interim Chief Technology Officer in the Mayor’s Office of the Chief Technology Officer (MOCTO), after having served as chief of staff for the previous CTO. He has dedicated his career to building expertise in talent architecture, business strategy and performance management with a passion for civic tech. The office of the CTO is committed to make NYC the world’s leading city for tech development, and is the central point of contact for technology companies, startups, entrepreneurs, nonprofits and academia who want to engage with government to promote tech development. Alby is a lot of Alby’s: an urban & civic technologist, an army veteran, a talent architect, a diversity champion, a digital rights megaphone, a DJ, a skateboarder and a proud father of two sons. …


Happyplaces stories (video)

Meester Sander’s leerkracht is dat hij bovenal Sander is én meester. Kleutermeester, in een wereld van juffen. Buitengewoon nieuwsgierig, onderzoekend, energiek, aanstekelijk delend om kleuters en grotere kinderen de lust voor een leven lang leren nooit te laten verleren. Sander was meester van Wout, mijn zoontje. En daarmee voor een jaar een superheld in de wereld van Wout: altijd voetballen in alles wat pauze was, nieuwe werelden verkennen die regelmatig door stekkers en internet overal zouden kunnen zijn, proberen, spelen, leren, klooien, knutselen, fröbelen, fouten maken, vallen en weer opstaan. Een andere leerkracht van Sander is dat hij meester is in delen. …


Happyplaces stories

Image for post
Image for post
Illustration: Rich Wells

Penny and I know about each other for quite a while, but we never met. That needed to change, so we met on Skype. She is, amongst other things, the founder of Walking Whisky Wellness, ‘a business conference in disguise’, bringing together industry experts and great creative minds for some truly beneficial walking and talking, sharing of ideas and making worthy connections. The mission: Get more people to do their business outside, because being amongst great minds and ideas in the great outdoors is good for all of us. At some point during our conversation, I noticed she was heading towards an uninterrupted sprint about what she does, what drives and motivates her, how she creates space in her life and that of others, so I decided to press the record button on my voice recorder. I thought I’d better ask for forgiveness than for permission because I didn’t want to interrupt her. …

About

Happyplaces Stories

A library of perspectives from the Happyplaces Project

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store