Başını kaşıyacak vakti yoktu Ümit’in. Adına hiç de yakışmayacak kadar ümitsizdi bu aralar.Her işinde bir engel…
Erhan Bey küplere binmiş, heyecanla konuşuyordu ama Meltem ne yaparsa yapsın dinleyemiyordu. Giderek ellerini de iyice sallamaya başlamıştı…
Sahile karşı oturmuş şaraplarını yudumluyorlardı. Güneş yavaş yavaş aşağıya inerken tatlı bir meltem etrafı serinletiyordu…
Pırasalı böreğin kokusunu apartman kapısı açılır açılmaz aldı. Asansörü beklemek istemedi, merdivenleri ikişer ikişer…
Bu sabah iki toplantı arası Kanyon’da Le Pain’e oturdum. Buranın enerjisini seviyorum. Daha önce kulaklığı takıp uzun yazılar yazmışlığım var burada. Diğer toplantıyı beklerken bu haftaki yazım “Zor Değerlidir” i yazacaktım. Gayet keyifle, kendime bir çay bir de su söyledim.
Telefonu çaldı Serra’nın. Zaten zamanla yarışıyor ve alacağı nefesi bile ekonomik kullanıyordu. Bunca işin arasında annesiyle…
“ Ne dersin sence de bu şekilde iyi olmadı mı?” diye sordu Başak.
https://www.youtube.com/watch?v=L3wKzyIN1yk
***Suzan hobilerine bir yenisini daha ekledi bu hafta ve “cupcake” yapım kursuna yazıldı. Geçen ay gittiği kaligrafi kursundan sıkılmıştı zira. Hemen to-do listini “update” etmek için…